НА-МЕ-ФАҲ-МАМ  

(Он қадар беақл ҳам нестаму...)

   

 “Рӯди ман, олам дигар шуд, ту ҳамон астӣ, ҳамон...”
  Ин мисраи машҳури устод Турсунзода, шахсе, ки ҳар рӯз мебинемаш, тавассути он муомила анҷом медиҳемаш ҳоло низ актуалист. На ба он хотир ки Исфарарӯд ҳамон аст, билкул не. Исфарарӯд ҳамон нест, хурд шудааст, кӯчак шудааст, қирғизу тоҷикро ба бозӣ даровардаасту ҳарчанд моли ҳама аст, аммо тӯдае айни худ карданианд. Ва рӯди Турсунзода низ, онро Турсунзода “рӯди ман” гуфтааст, лек рӯди инфиродии ӯ нест, балки рӯди умум аст. 

Ва мутасифона ҳарчанд олам дигар асту корбарӣ бояд дигар шавад, лек амалкарди иддае дар рӯёрӯи таҳаввулоту бархӯрдҳо ҳамон аст, ки ҳамон, ранги рӯди Турсунзода. О, ҷанобон! Мо дар асри 21 зиндагӣ дорем, мегардед баъд дунболи мулоқоту вохӯриҳо бо фаъолоне, ки танҳо рисолаташон каллаҷунбонист. 

    То кай медавед аз кӯчае ба кӯча, аз мактабе ба мактаб даста-даставу гурӯҳ-гурӯҳ. Аниқтараш намедавед, балки ҳамон бечора муаллимонрову кормандони соҳаи тандурустии маҳаллиро, э равед, ки аҳли зиёи нохунакиро медавонеду худатон дар кабинети муаллим ё амалдори музофотӣ менишинед. Ва дар фарҷом баста-баста ҳисобот медиҳед: итари кардем, утари кардем, онтарии дигарро низ. Ҳамон ҳисоботатон ҳам қолабист. Ҳарфҳо якесту танҳо рақамҳо тағйир меёбанд. Барои Шумо, мутаассифона, ба мисоли ҳамин рӯд пешравии кор, пешгирии амалҳои бад муҳим нест, муҳим рафтан ба маҷрои худ ва дидани дигарон, яниқтараш дидани РАИС рафтани Шуморо.

    Эътироз карданиед? Мисоли зинда: масъалаи ташвишовар ҳамин хатари ДИИШ ва дигар ҳизбу ҳаракатҳои тахрибкор ба ҷавонони мо. ДИИШ чӣ кор мекунад?

     24 соат тавассути шабакаҳои интернетӣ корбарӣ мекунад. Ба гуфти  директори Академияи маҷозии «ТИК барои рушд» Асомиддин Атоев дар ҳоле, ки созмонҳои гуногуни экстремистӣ ва террористӣ дар як шабонарӯз 24 соат фаъолият намуда, ҳадафҳои худро миёни истифодабарандагони сомона ва шабакаҳои гуногуни интернетӣ таблиғу ташвиқ менамоянд, дар як шабонарӯз 8 соат мубориза бурдани ҳукуматҳои кишварҳои олам ба муқобили ин гурӯҳҳо аз дидгоҳи мантиқӣ хеле ночиз ва камсамар мебошад. Зиёда аз ин, гурӯҳҳои мазкур айни замон аз технологияҳое истифода менамоянд, ки баъзе давлатҳо ҳанӯз дар фикри ба даст овардани онанд.

        Суханаш ҷон дорад! Як пурсиш ё мониторинг оид ба дастрасӣ ба шабакаҳои иҷтимоӣ дар байни ҷавонон ва кормандони идеологӣ гузаронед, масъала равшан хоҳад гашт (бадбахтона дастгоҳи идеологии мо то кунун мониторинги созе оид ба ин масъала нагузаронидааст ва ё гузарониданӣ ҳам нест). Равшан мешавад, ки ҷавонони кӯча бештар бо олами маҷозӣ - интернет фарогир ҳастанд нисбат ба расонандагони идеология. ПАРАДОКС!!!

    Э идеологҳои мӯҳтарам! То кай дунболи худнишондиҳиву ПОКАЗУХА меравем. О намешавад, ки каме аз пеши худ барои пешрафти ҳамин ҷомеа ва пешгирии амалҳои ифротиву шомилшавии ҷавонон ба гурӯҳҳои бадкор фаъолият намоем. Аз усулҳои пешрафта ва тақозои замон истифода кунем. Ё ба гуфти як соддаяки ҳаммаҳаллагиям – ҲИКӢ ақлатонро кор фармудан ба Шумо ҳаром аст!!! НА-МЕ-ФАҲ-МАМ!!!

      ТАВБА! Магар ба даҳони Раис нигоҳ карда нишастанамон зарур аст, ки кай ба ин ё он масъалае, ки иҷроияш вазифаи ҷонии мост, дахолат мекунанд?