БОЗОР ВА БОЗИИ МАНФИАТҲО

         

     Бисёр мехостам бо чеҳрае самимӣ, меҳрубон ва холӣ аз лутфҳои ноҷояву илтифотҳои болохонадори дуруғин ба як вожа “ЧЕҲРАИ ИНСОНӢ”-и масъулу масъулиятдораке вохӯрам, аммо нашуд, ки нашуд.

      Симои ҳақиқии орӣ аз ҳама гуна лутфу дурӯғ ҳамоно симои тифлона будааст, ки ҳар чӣ дар дил дорад ба забон меорад ва бо беҳтарин ваҷҳ аз ҳуқуқҳои худ дифоъ месозад. Вале...

       Калидвожаи симои 99 дар сади ин гуна одамакон (ман мутмаинам 100 дар сад) аз ҳарфҳои “М”, “А”, “Н”, “Ф”, “И”, “А”, “Т” иборат аст. Чӣ ҳам метавон кард, чун замонаи “каҷ дору марез” онҳоро чунин карда ва айби онҳо ҳам нест.

Вақте хушгӯйиҳо мекунанду худро ғамхортарин инсон нишон медиҳанд, бовар накунед. Ин ҳамааш дуруғ, фиреби назар ва ПОНТ. Барои он луфт доранд, ки корафтода шудаанд ва кӯмаки Шумо зарур аст, дигар ҳеҷ. Бовар надоред? Бошад.

         Оё ягон маротиба масъулиятдораке, ки шиносатон аст ва ё ошноятон, ки соҳиби мансаб аст, просто так аз ҳолатон пурсид, просто так чӯё шуд, ки чӣ кор дореду чӣ рӯзгор? Не-да, воқеан НЕ.

         Мепурсанд албатта. Мепурсанд чӣ ҳол доред ва аҳли байтатон хубанд ва идома медиҳанд фалон беҳмадону ана ин корро бояд анҷом диҳем. Ва ин пурсишҳо одатан мақоли халқиро ба ёд меорад: “Саломи дузд бетамаъ нест”.

         Дузд салом медиҳад, то фаҳмад дар хонаатон кӣ асту анбонатон дар куҷост ва тоифаи “болооварда” низ ҳамчунин мепурсанд сиҳатед, чун гуфтед “ҳа” ...БА ШУМО БАРОРИ КОР! Нақшаву ниятҳои Шумо ва конце-то концов ҷаҳони ботинии Шумо ба арзиши як пули сиёҳ ҳам нест. Яъне манфиати онҳо бояд болотар аз манфиатҳои Шумо гузошта шавад чун...

       Хоса ин гуна бозор ва бозии манфиатҳо дар ҷараёни интихобот ба зинаи олӣ баромада. Ҳама дунболи манфиати худ, танҳо раъйдиҳандаи қаторист, ки манфиати вазифавӣ надорад. Як манфиат дорад: ХОНААШ ОБОД БОШАДУ ФАРЗАНДОНАШ ТИНҶ.

      То кадом ҳад аз ин манфиаташ пуштибонӣ кардаасту раъйи ӯ амалӣ мешавад, санаи 2 март маълум хоҳад шуд.